خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌روی و حسرت بسیار می‌ماند به جاچشم خون‌بار و دل افگار می‌ماند به جا
۲
دردمندی را کنی تسلیم زنهار ای فلکبستر و بالین ازین بیمار می‌ماند به جا
۳
گر چنین باران اشک ما پیاپی می‌رسدنی درِ این خانه نی دیوار می‌ماند به جا
صفحهٔ ۱ از ۱