خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک عشاق تو ممتاز بودچشم این قوم گهرساز بود
۲
بی‌نواییم به غم خانهٔ ماگر بود نغمه خدا ساز بود
۳
خون به دل آب به چشمم نگذاشتگریه یک خانه برانداز بود
۴
چون کنم ناله ازین بخت سیاهسرمه گیرندهٔ آواز بود
صفحهٔ ۱ از ۲