خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه همین عالم ازین زلف دگرگون گردیدعقل کل دید چو این سلسله مجنون گردید
۲
شد ترازو دو سه تیرم به دل از شست کسیمصرعی چند به این واسطه موزون گردید
۳
سرو گل رنگ قبایم ز کدامین چمنیبس که دنبال تو گردید دلم خون گردید
صفحهٔ ۱ از ۱