خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز خاک مزارم غبار برخیزدز شوق گوشهٔ دامان یار برخیزد
۲
ز بی‌مروتی چشم او عجب نبودکه رسم مردمی از روزگار برخیزد
۳
ز گریه‌ای که به دل دارم از گل رویز دامن مژه ابر بهار برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۱