خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگارفکر بندوبست ملک دل ضرور است این نگار
۲
می‌کند هرچند اشک من ادا حق نیازچون نماز طفل پیش او ندارد اعتبار
۳
تا به چشم شوخ خوبان نسبت او شد درستشاخ ذوالقرنین را آهو نگیرد در کنار
صفحهٔ ۱ از ۱