خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برت شاد آدم ناشاد رفتمبه آه و ناله و فریاد رفتم
۲
کشادی زلف و روزم شب نمودیتو خوش بنشین شبت خوش باد رفتم
۳
مرا از سوختن دیگر چه پرواکه خاکستر شدم بر باد رفتم
۴
به نسیان نسبتش کردن ادب نیستگناه من گرش از یاد رفتم
صفحهٔ ۱ از ۲