خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کجا معتبرش می‌گردمگر غلام و نفرش می‌گردم
۲
چاره‌ای نیست چو از خاک شدنمی‌روم خاک درش می‌گردم
۳
هرقدر گرد دلم گردد یارآن‌قدر گرد سرش می‌گردم
۴
نیست بی‌هیچ که گردش گردمدر سراغ کمرش می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۲