خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب بسی کشیدم آزار زندگانیمرگی که گردد آسان دشوار زندگانی
۲
از دوری تو بنده نی مرده‌ام نه زندههم ننگ مرگ گشتم هم عار زندگانی
۳
شمشیر ناز در کف می‌آید آن جفاجواین دم ضرور گردید اظهار زندگانی
۴
موی سفید سر زد آشفتگی به در رفتزین صبح شد فسرده گلزار زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۱