خلوتی با فردوسی
بخش ۷۰ - سوگواری مادر و تهدید به خودسوزی
پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شاهان گزیدند جای نبردبشد مادر از خواب و آرام و خورد
۲
همیشه بره دیدبان داشتیبه تلخی همی روز بگذاشتی
۳
چو از راه برخاست گرد سپاهنگه کرد بینادل از دیده‌گاه
۴
همی دیده‌بان بنگرید از دو میلکه بیند مگر تاج طلخند و پیل
صفحهٔ ۱ از ۹