خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بود در عشق آن دلبر گرفتاری مراکی بود ممکن که باشد خویشتن‌داری مرا
۲
سود کی دارد به طراری نمودن زاهدیچون ز من بربود آن دلبر به طراری مرا
۳
ساقی عشق بتم در جام امید وصالمی گران دادست کارد آن سبکساری مرا
۴
زان بتر کز عشق هستم مست با خصمان اومی‌بباید بردن او مستی به هشیاری مرا
صفحهٔ ۱ از ۲