خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر باز دگرباره ببینم مگر او رادارم ز سر شادی، بر فرقِ سر او را
۲
با من چو سخن گوید جز تلخ نگویدتلخ از چه سبب گوید چندین شکر او را
۳
سوگند خورم من به خدا و به سر اوکاندر دو جهان دوست ندارم مگر او را
۴
چندان که رسانید بلاها به سر منیا رب مرسان هیچ بلایی به سر او را
صفحهٔ ۱ از ۲