خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب چه بلا که عشق یارستزو عقل به درد و جان فکارست
۲
دل برد و جمال کرد پنهانفریاد که ظلم آشکارست
۳
گر جان منست ازو به جانممن هیچ ندانم این چکارست
۴
ناید بر من خیال او هیچوین هم ز خلاف روزگارست
صفحهٔ ۱ از ۲