خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ماه‌رویم از من رخ در حجیب داردنه دیده خواب یابد نه دل شکیب دارد
۲
هم دست کامرانی دل از عنان گسستههم پای زندگانی جان در رکیب دارد
۳
پندار درد گشتم گویی که در دو عالمهرجا که هست دردی با من حسیب دارد
۴
بفریفت آن شکر لب ما را به عشوه آریبس عشوه‌های شیرین کان دلفریب دارد
صفحهٔ ۱ از ۱