خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقهٔ زلف تو بر گوش همی جان ببرددل ببرد از من و بیمست که ایمان ببرد
۲
در سر زلف تو جز حلقه و چین خاصیتی استکه همی جان و تن و دین و دلم آن ببرد
۳
خود دل از زلف تو دشوار توان داشت نگاهکه همی زلف تو از راه دل آسان ببرد
۴
از خم زلف تو سامان رهایی نبودهیچ دل را که همی سخت به سامان ببرد
صفحهٔ ۱ از ۲