خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از وصل تو آتش جگر خیزدوز هجر تو نالهٔ سحر خیزد
۲
سرگشتهٔ عالم هوای توهر روز ز عالم دگر خیزد
۳
دیوانهٔ زلف و خستهٔ چشمتهر فردایی ز دی بتر خیزد
۴
گویی به هلاک جانت برخیزمبرخاسته گیر از این چه برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳