خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ خوبت خدای می‌داندکه اگر در جهان به کس ماند
۲
ماه را بر بساط خوبی توعقل بر هیچ گوشه ننشاند
۳
شعلهٔ آفتاب را بکشدحسنت ار آستین برافشاند
۴
در جهان برنیاید آب به آبعشقت ار آب بر جهان راند
صفحهٔ ۱ از ۳