خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارم این بار، بار می‌ندهدبخت کارم قرار می‌ندهد
۲
خواب بختم دراز شد مگرشچرخ جز کوکنار می‌ندهد
۳
روزگارم ز باغ بوک و مگرگل نگویم که خار می‌ندهد
۴
بخت یاری نمی‌دهد نی‌نیاین بهانه است یار می‌ندهد
صفحهٔ ۱ از ۳