خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آنکه همه جهان ما بودآراسته میهمان ما بود
۲
سوگند به جان ما همی خوردگر چند بلای جان ما بود
۳
بودش همه خرمی و خوبیشکر ایزد را که آن ما بود
۴
از طالع سعد ما براندفالی که نه در گمان ما بود
صفحهٔ ۱ از ۲