خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن روزگار کو که مرا یار یار بودمن بر کنار از غم و او در کنار بود
۲
روزم به آخر آمد و روزی نزاد نیززان گونه روزگار که آن روزگار بود
۳
امروز نیست هیچ امیدم به کار خویشبدرود دی که کار من امیدوار بود
۴
دایم شمار وصل همی برگرفت دلاین هجر بی‌شمار کجا در شمار بود
صفحهٔ ۱ از ۲