خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غم تو جسم را جانی دگرجان نیابد چون تو جانانی دگر
۲
ای به زلف کافر تو عقل راهر زمانی تازه ایمانی دگر
۳
وی ز تیره غمزهٔ تو روح راهر دم اندر دیده پیکانی دگر
۴
نیست بر اثبات یزدان نزد عقلاز تو بهتر هیچ برهانی دگر
صفحهٔ ۱ از ۳