خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی ندارم که روی از تو بتابمزانکه چو روی تو در زمانه نیابم
۲
چون همه عالم خیال روی تو داردروی ز رویت بگو چگونه بتابم
۳
حیله‌گری چون کنم به عقل چو گم کردعشق سر رشتهٔ خطا و صوابم
۴
نی ز تو بتوان برید تا بشکیبمنی به تو بتوان رسید تا بشتابم
صفحهٔ ۱ از ۲