خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نداند کز غمت چون سوختمخویشتن در چه بلا اندوختم
۲
دیدنی دیدم از آن رخسار توجان بدان یک دیدنت بفروختم
۳
برکشیدم جامهٔ شادی ز تنوز بلا دلقی کنون نو دوختم
۴
هرچه دانش بود گم کردم همهدر فراقت زرگری آموختم
صفحهٔ ۱ از ۲