خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر در زهد و توبه دربستموز بند قبول آن و این رستم
۲
بر پردهٔ چنگ پرده بدریدموز بادهٔ ناب توبه بشکستم
۳
با آن بت کم‌زن مقامر دلدر کنج قمارخانه بنشستم
۴
چون نوبت حسن پنج کرد آن بتزنار چهارگانه بربستم
صفحهٔ ۱ از ۲