خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارم تویی به عالم یار دگر ندارمتا در تنم بود جان دل از تو برندارم
۲
دل برندارم از تو وز دل سخن نگویمزان دل سخن چه گویم کز وی خبر ندارم
۳
دارم غم تو دایم با جان و دل برابرزیرا که جز غم تو چیزی دگر ندارم
۴
هر ساعتی فریبم دل را به عشوهٔ توگویی که عشوهٔ تو یک یک ز بر ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲