خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا ببینی که من بر چه کارمنیایی میا برگ این هم ندارم
۲
به جانی که بی‌تو مرا می‌برآیدچه باید جهانی به هم برنیارم
۳
دلی دارم آنجا نه بی پای مردمغمی دارم آنجا نه بی‌دستیارم
۴
مرا گویی از عشق من بر چه کاریاگر کار این است بر هیچ کارم
صفحهٔ ۱ از ۲