خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بتِ یغما! دلم یغما مکنشادمان جانِ مرا شیدا مکن
۲
رویِ خوب از چشمِ من پیدا مداررازِ پنهانِ مرا پیدا مکن
۳
ملکِ زیبایی مسلم شد تو راشکرِ آن را باز نازیبا مکن
۴
در سرِ کبر و جفا هر ساعتیبا چو من سودایی‌ای صفرا مکن
صفحهٔ ۱ از ۲