خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم دار آخر جفا چندین مکنقصد آزار من مسکین مکن
۲
پایی از غم در رکاب آورده‌امبیش از این اسب جفا را زین مکن
۳
در غم ماه گریبانت مراهر شبی دامن پر از پروین مکن
۴
چند گویی بار دیگر می‌کنمهرچه خواهی کن ولیکن این مکن
صفحهٔ ۱ از ۲