خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر مه از عنبر عذار آوردهایبر پرند از مشک مار آوردهای
۲
بر حریر از قیر نقش افکندهایبر گل از سنبل نگار آوردهای
۳
هرچه خوبان را به کار آید ز حسندر خط مشکین به کار آوردهای
۴
بیش رخ منمای کاندر کار تنروح را چون زیر و زار آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۲