خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا که دستم زیر سنگ آوردهایراستی را روز من شب کردهای
۲
از غم عشق تو دل خون میخوردوای آن مسکین که با او خوردهای
۳
یک به ریشم کم کن از آهنگ جورگرنه با ایام در یک پردهای
۴
دل همی دزدی و منکر میشویبازیی نیکو به کو آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۲