خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مرا روزگار یارستیکار با یار چون نگارستی
۲
برنگشتی چو روزگار از منگرنه با روزگار یارستی
۳
برکنارم ز یار اگرنه مراهمه مقصود در کنارستی
۴
نیست در بوستان وصل گلیاین چه ژاژست کاش خارستی
صفحهٔ ۱ از ۳