خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ترا طبع داوری بودیدر تو وصف پیمبری بودی
۲
آلت دلبری جمالت هستطبع دربار بر سری بودی
۳
گفتن اندر همه مسلمانیچون تویی هست کافری بودی
۴
مشتری گر به تو رسیدی هیچبه دل و جانت مشتری بود
صفحهٔ ۱ از ۲