خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس دل‌افروز و دلارام آمدیخه به نام ایزد به هنگام آمدی
۲
بسکه بودم در پی صید چو توآخرم امروز در دام آمدی
۳
کار آن عشرت ز تو اندام یافتزانکه تو چست و به اندام آمدی
۴
خام خوانندم که توبه بشکنمچون تو با من با می و جام آمدی
صفحهٔ ۱ از ۱