خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک دم به مراعات دلم گرم ندارییک ذره مرا حرمت و آزرم نداری
۲
من دوست ندارم که ترا دوست ندارمتو شرم نداری که ز من شرم نداری
۳
این مرکب بیداد تو توسن چو دل تستوانرا چو بر خویش چرا نرم نداری
۴
در دفتر تندی و درشتی که همانایک سوره برآید که تو آن برم نداری
صفحهٔ ۱ از ۱