خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارم جز غم تو غمگسارینه جز تیمار تو تیمارداری
۲
مرا از تو غم تو یادگارستاز این بهتر چه باشد یادگاری
۳
بدان تا روزگارم خوش کنی توبر آن امید بودم روزگاری
۴
همه امید در وصل تو بستمبه‌سر شد عمر و هم نگشاد کاری
صفحهٔ ۱ از ۱