خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الحق نه دروغ محتشم یارینازت بکشم که جان آن داری
۲
ناز چو تویی توان کشید ای جانبا این همه چابکی و عیاری
۳
با روی تو در تفکرم کایزداز رحمتت آفرید پنداری
۴
در عشق تو گردنان گردون راگردن ننهم همی ز جباری
صفحهٔ ۱ از ۳