خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم سر به پیمان درنیاریسر جور و جفا باری چه داری
۲
چو یاران گر به پیغامی نیرزمبه دشنامی چرا یادم نیاری
۳
به غم باری دلم را شاد می‌داراگر عادت نداری غمگساری
۴
من از وصلت فقع تا کی گشایمچو تو نامم به یخ برمی‌نگاری
صفحهٔ ۱ از ۳