خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این همه چابکیّ و زیباییاین چنین از کجا همی‌آیی
۲
چون مه چارده به نیکوییچون بت آزری به زیبایی
۳
مه نخوانم تو را معاذاللهمه نهانست تا تو پیدایی
۴
ماه سرد و ترست و رنگ‌آمیزشبرو و بی‌قرار، هرجایی
صفحهٔ ۱ از ۲