خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای همه دلبری و زیباییبر دلم هیچ می‌نبخشایی
۲
دل مسکین فدای رنج تو بادشاید اندی که تو برآسایی
۳
ای سرم را ز دیده لایق‌ترخونم از دیده چند پالایی
۴
کارم از دست چرخ پرگرهستچرخ را دستبرد ننمایی
صفحهٔ ۱ از ۲