خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی تو آیت نکوییحسن تو کمال خوبرویی
۲
راتب شده عالم کهن راهر دم ز تو فتنهای به نویی
۳
معروف لبت به تنگباریچونان که دلت به تنگخویی
۴
بردی دل و در کمین جانییارب! تو از این همه چه جویی؟
صفحهٔ ۱ از ۲