خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکوییبدخو چرا شدستی آخر مرا نگویی
۲
در نیکویی تمامی در بدخویی بغایتیارب چه چشم زخمست خوبیت را نکویی
۳
گه دوستی نمایی گه دشمنی فزاییبیگانه آشنایی بدخوی خوبرویی
۴
گیرم که برگرفتی دست عنایت از منهر ساعتی بخونم دست جفا چه شویی
صفحهٔ ۱ از ۲