خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۴ - در عذر کم‌خدمتی ومدح امیر مودود احمد عصمی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگانی ولی نعمت من باد درازدر مزید شرف و دولت و پیروزی و ناز
۲
باد معلوم خداوند که من بنده همینیستم جمله حقیقت چو نیم جمله مجاز
۳
از موالید جهانم من و در کل جهانچیست کان را متغیر نکند عمر دراز
۴
از خلاف حرکت مختلف آمد همه چیزاندرین منزل شادی و غم و ناز و نیاز
صفحهٔ ۱ از ۷