خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵ - در ستایش اسب صاحب ناصر الدین و تخلص به مدح او
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زرین نعل آهنین سمای سوسن گوش خیزران دم
۲
ای باد صبا گرفته در گلبا آتش تو چو ساق هیزم
۳
سیر تو به گرد خط ناوردچون گرد سپهر سیر انجم
۴
بر دامن کسوت بهیمه‌اتبربسته قضا خواص مردم
صفحهٔ ۱ از ۸