خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح عمادالدین پیروزشاه و خواجه جلال‌الوزرا
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رایت رفیعت بنیاد نظم عالموی گوهر شریفت مقصود نسل آدم
۲
برنامهٔ وجودت شد چار حرف عنوانکان چار حرف آمد پس چار طبع عالم
۳
هم نام فرخت را زی نامه برد عیسیکین بود از آن دگرها فضلش فزون عدد کم
۴
بر پنج عمده بودی دین را اساس و اکنونتا تو عماد دینی شد شش همه معظم
صفحهٔ ۱ از ۱۲