خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۰ - مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفرین باد بر چو تو مخدومای نکوسیرت خجسته رسوم
۲
ای بصورت فرود دور فلکوی بمعنی ورای سیر نجوم
۳
دخل مدح تو از خواص و عوامخرج جود تو بر خصوص و عموم
۴
خلق نادیده در جبلت توهیچ سیرت که آن بود مذموم
صفحهٔ ۱ از ۹