خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح سیدةالخواتین عصمة الدنیا والدین ترکان خاتون
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به گوهر تا به آدم پادشاهدر پناه اعتقادت ملک شاه
۲
ستر میمونت حریم ایزدستکاندرو جز کبریا را نیست راه
۳
از سیاست آسمان بندد تتقگرچه در اندیشه‌سازی بارگاه
۴
ناوک عصمت بدوزد چشم روزگر کند در سایهٔ چترت نگاه
صفحهٔ ۱ از ۷