خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح ناصرالدین طوطیبک
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رفته به فرخی و فیروزیباز آمده در ضمان بهروزی
۲
بر لالهٔ رمح و سبزهٔ خنجردر باغ مصاف کرده نوروزی
۳
چون تیر نهاده کار عالم رایک ساعت در کمان تو گوزی
۴
تو ناصر دینی و ازین معنییزدان همه نصرتت کند روزی
صفحهٔ ۱ از ۳