خلوتی با فردوسی
بخش ۴۶ - مویهٔ مادر و روشنک بر مرگ اسکندر، به خاک سپردن صندوق و تأمل در فرجام جهان
پادشاهی اسکندر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازان پس بیامد دوان مادرشفراوان بمالید رخ بر برش
۲
همی گفت کای نامور پادشاجهاندار و نیک‌اختر و پارسا
۳
به نزدیکی اندر تو دوری ز منهم از دوده و لشکر و انجمن
۴
روانم روان ترا بنده باددل هرک زین شاد شد کنده باد
صفحهٔ ۱ از ۸