خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرایا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا
۲
در سینه بشکنم نفس خویش را به غمگر بی‌غمت ز سینه برآید نفس مرا
۳
فریاد من ز درد دل و درد دل ز تستدردم ببین و هم تو به فریاد رس مرا
۴
گیرم نمی‌دهی به چو من طوطیی شکراز پیش قند خویش مران چون مگس مرا
صفحهٔ ۱ از ۲