خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
۲
دلبرانی که به خوبی بنشانند امروزجای آنست که بر دیده نشانند او را
۳
دامنش پاک ز عارست و دلش پاک ز عیبپاکبازان جهان بنده از آنند او را
۴
گر در افتد به کفم دامن وصلش روزیاز کف من به جهانی نجهانند او را
صفحهٔ ۱ از ۲