خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفاتتا شود دیدهٔ ما روشن از آثار صفات
۲
لب لعل و دهن تنگ و خط سبز تو برددر جهان آب رخ معدن و حیوان و نبات
۳
چشمم از گریه فراتست و رخ از ناخن نیلتو توانی که به هم جمع کنی نیل و فرات
۴
همچو فرهاد دگر کوه گرفتیم و کمردر فراق رخت، ای دلبر شیرین حرکات
صفحهٔ ۱ از ۳